We weten waarom we burn-out raken.  Iedereen heeft iets  daarover gelezen of is er zelf mee geconfronteerd. Zeker wéten dat iedereen iemand kent die burn-out is of dat geweest is. Ook weten we wat er technisch in het brein gebeurd. Dat daar serieuze schade is ontstaan waarvan we moeten revalideren. Ook dat het werkgevers veel geld kost ( € 250 gemiddeld per dag) en dat hoog opgeleiden en BN’ers er ook niet aan ontkomen. Willen we nog meer lezen? of gaan we ons bezighouden met het tijdig voorkomen van mentale overbelasting?

Het bijzondere is dat wanneer bijvoorbeeld een voedingsgoeroe zou roepen dat aardappels slecht zijn voor je gezondheid omdat je er kanker van krijgt, dan zouden heel veel mensen en masse stoppen met aardappels eten. Wanneer we heel vaak en heel hard roepen dat je je eigen grenzen moet respecteren om gezond te blijven dan is dat tegen dovemans oren gezegd. Totdat het zover is dat we door “iets” geveld worden en de dokter zegt dat we opgebrand zijn.Terugkijkend geven dan heel veel mensen toe dat ze al langere tijd voelden dat de energie op was maar toch door zijn gegaan omdat……..

Volgens mij is de angst voor baanverlies een hele grote boosdoener en zouden organisaties daar op moeten anticiperen. Hoe veilig is het binnen de organisaties voor werknemers om openlijk toe te geven dat de koek even op is? Behoefte aan een tandje lager? We hebben ook ondertussen ook kunnen lezen dat het effectiever (en dus productiever) is om regelmatig even te ontspannen, een blokje om te gaan tijdens de lunch en groene planten op kantoor te zetten.

Laten we nu de volgende stap nemen en met elkaar bespreken wat er nodig is om elkaar fit en geïnspireerd te houden.

Gezonde werknemers, gezonde organisatie. Bewuste managers, veerkrachtige organisaties.